Caso gramatical

Article on other languages:

• Naamval
• Падеж_(граматика)
• Padež
• Cas_gramatical
• Дожар
• Mluvnický_pád
• Падеж
• Kasus
• Kasus
• Grammatical_case
• Gramatika_kazo
• Caso_(gramática)
• Sija
• Føll
• Cas
• Caso_gramatical
• יחסה
• Padež
• Pad_(gramatika)
• Eset
• Kasus_gramatis
• Fall_(málfræði)
• Caso_(grammatica)
• 格
• Linksnis
• Падеж
• Naamval
• Kasus
• Kasus
• Przypadek
• Caz_(gramatică)
• Падеж
• Падеж
• Kasus
• Відмінок
• 格_(语法)

	del.icio.us
	Digg
	Furl
	Reddit
	Rojo
	Add to OnlyWire

En gramática, forma que adquire unha palabra (substantivos, adxectivos, pronomes ou determinantes) dependendo da función sintáctica que desempeñe. Este concepto é aplicabel en principio ás linguas flexivas e ás linguas aglutinantes. Ao conxunto de casos que ten unha palabra dada chámaselle declinación. Así, por exemplo, en latín existían seis casos (nominativo, vocativo, acusativo, xenitivo, dativo e ablativo), en grego clásico cinco (nominativo, vocativo, acusativo, xenitivo e dativo), etc. Nas dúas linguas existen tamén trazas dos antigos locativo e instrumental.

Os casos poderían clasificarse nos seguintes subtipos:

• caso formal: expresa unha relación puramente sintáctica entre o predicado e os sintagmas nominais. En latín sería o nominativo e o acusativo.
• caso relacional: establece unha relación entre dous sintagmas nominais ou entre un sintagma nominal e un verbo. En latín serían o xenitivo e o dativo.
• caso posicional: indica o lugar onde se dá ou ten lugar unha acción. En latín sería o ablativo.

Existen linguas cun sistema de casos posicionais moi desenvolvido, como o tabasarano, que posúe cincuenta e dous: entre eles o inlativo, o elativo, o ablativo, o adlativo, o sublativo, o delativo, o supralativo, o postlativo, o interlativo, o inesivo, o adesivo, o subesivo, o interesivo, o postesivo, ou o superesivo.

No grupo dos casos relacionais existen dous grandes sistemas nas linguas do mundo. Aquí do que se trata é de ver quen leva as marcas formais entre o suxeito dos verbos transitivos e intransitivos e o Complemento Directo dos verbos transitivos. Se se marca dalgún xeito o Complemento Directo estaremos ante un sistema acusativo (no que o suxeito se pon en nominativo e o Complemento Directo en acusativo) -este sería o caso do latín e, dalgún xeito, o do galego-, pero se o que se marca é o suxeito dos verbos transitivos e non o dos intransitivos nin o Complemento Directo, o primeiro irá en caso ergativo e os outros en absolutivo. É o que se chama un sistema de ergativo, propio entre outros do éuscaro.

Listado de casos:

Esta é unha listaxe de casos tal e como se usan en varias linguas flexivas que teñen declinación.

Lugar e tempo

Nota: a maioría dos casos que expresan lugar e movemento empréganse tamén para indicar tempo.

Lugar

Movemento

Cadro resume dos principais casos

Nivel morfosintáctico

Para os significados dos termos axente, paciente, experimentador, e instrumento, ver papeis theta.

Relación

Semántica

Estado

Ver tamén

• Flexión
• Declinación